Naaldaponeurotomie

Hier volgt een uitgebreide beschrijving
van de Naaldaponeurotomie
zoals toegepast door
de Brusselse arts Dr. Marijke Ramaekers

op 14 februari 2006 en op 31 juli 2006.

Inhoud:
 

Eerste behandeling op 14 februari 2006

Naaldaponeurotomie, slimme, simpele en goedkope methode

Naaldaponeurotomie, luisteren wat er gebeurt

Nadeel van Naaldaponeurotomie
Resultaat, 10 dagen na eerste ingreep

Resultaat, 4 weken na eerste ingreep

Toestand, 6 weken na eerste ingreep

Vergoeding via zorgverzekering
 

Tweede behandeling op 31 juli 2006

Resultaat, 5 dagen na tweede ingreep

Resultaat, 9 dagen na tweede ingreep, na oefeningen en spalken

Ontwikkelingen in 2007 en 2008

Eerste behandeling op 14 februari 2006

De middelvinger van mijn linkerhand had een Dupuytren fase III.

Figuur 1: vóór de eerste behandeling      Figuur 2: 5 dagen ná de eerste behandeling
 

Er is een tweede Naaldaponeurotomie nodig om de vinger vrijwel geheel recht te krijgen (zie tweede behandeling op 31 juli 2006). Dat komt omdat die laatste kromming wordt veroorzaakt door een tweede streng in die vinger. Maar de belangrijkste schakel is genomen! Ik kan mijn handen en oksel weer gemakkelijk wassen, ik kan weer aaien en mijn hand recht op tafel zetten en erop steunen! En ik heb meteen weer meer gevoel in mijn vingertop. (zie ook figuur 3 t/m 6)

Er zijn geen littekens in de huid op 1 minieme naaldprik na, vlak bij de harde knobbel centraal in mijn handpalm'. Ik had nauwelijks pijn na het uitwerken van de plaatselijke verdoving (op wat prikkels na, nu na 7 dagen ongeveer 3 keer per dag) en

ik kreeg een vinger die meteen weer goed te gebruiken was. En nu, 4 weken later, nog steeds.

Terug naar boven

Naaldaponeurotomie, slimme, simpele en goedkope methode

Naaldaponeurotomie is een bijzonder slimme en simpele en dus ook relatief goedkope methode. Het wordt ook percutane fasciotomie met de naald genoemd.

De huid van je hand hoeft niet opengesneden te worden. Alleen daardoor is de revalidatie na de ingreep kort en plezierig. Je hebt geen littekens! In feite kun je je hand na het uitwerken van de verdoving meteen weer goed gebruiken, ook al draag je nog twee dagen een klein verbandje.

Wat is er slim en simpel aan deze methode? Met dezelfde naald waarmee de verdovingsvloeistof wordt ingespoten wordt daarna ook geprikt en gesneden! M.a.w. de naald wordt na het verdoven niet verwijderd maar doet op dezelfde plek meteen dienst als mesje.

Zie hier de beschrijving van de methode, overgenomen van www.dupuytren.be:
"HOE GAAT MEN TE WERK ? Onder lokale verdoving wordt de koord van de ziekte van Dupuytren, die zich boven de buigpees bevindt, selectief gefragmenteerd en dit met een naald, waarvan het uiteinde als bistouri gebruikt wordt. Wanneer voldoende vezels van de fibreuze koord doorgehaald zijn, kan deze, met behulp van een eenvoudige manuele tractie voorzichtig overgetrokken worden. Vervolgens herwint de betreffende vinger zijn normale strekstand. Een elastisch verband dient gedragen te worden gedurende 2 dagen en is vaak de enige vorm van nazorg. Een vinger wordt in principe rechtgezet in één zitting, soms in twee zittingen."

Een klein gedeelte van het doorgehaalde koord zal langzaam door het lichaam geresorbeerd worden, het grootste gedeelte blijft intact zonder te hinderen.

Zie voor een mooi anatomisch plaatje van de hand en de uitleg van Dupuytren:
www.werkendlichaam.nl/content/pagina.php?rubriek=1&Id=130
 

Figuur 3: vóór de eerste behandeling        Figuur 4:  5 dagen ná de eerste behandeling
 

Terug naar boven

Naaldaponeurotomie, luisteren wat er gebeurt
Het meest bijzondere van de Naaldaponeurotomie vind ik het feit dat de arts luistert naar de geluiden in de hand! Door met de injectienaald kleine trilbewegingen te maken snijdt ze de aanhechtingen van de streng door, en dat vanuit diverse hoeken, en je hoort daarbij zacht het "krrr-khrrr".

Ook bij de "manuele tractie", wanneer ze aan de vinger trekt om de streng los te trekken, is het horen van groot belang. Na drie keer trekken hoorden we allen duidelijk het losraken van de streng. Ik moest er van lachen! En de vinger stond meteen rechter! Dat rekken vond ik overigens nog het meest pijnlijke: het tweede gewricht van mijn middelvinger voelde een week lang broos en gekwetst aan!
 

De arts luistert ook naar mij: ze moedigt me aan om meteen te vertellen wanneer ik pijn voel. Ook vraagt ze voortdurend, bij elk verandering van de naald, wat ik aan pijn ervaar. M.a.w.: met de injectienaald wordt het gebied van onderhuids snijden zo licht verdoofd dat het genoeg is om de "eerste" pijn te verzachten. Het met de naald raken van een zenuw (wat voelt als een prikkeling, een klein stroompje dat door de vinger heen schiet) blijft voelbaar en dat is ook de bedoeling! In dat geval stopt de arts met het "naaldsnijden" op die plek om beschadiging van de zenuw te voorkomen.

Terug naar boven

Nadeel van Naaldaponeurotomie

Nadeel is dat een vinger in de III-e fase (er zijn vier fasen: I is de lichtste kromming en IV de heftigste) meestal wel twee "operaties" nodig heeft: bij de manuele tractie bestaat het gevaar van scheuren van de huid en dat wordt goed in de gaten gehouden en te allen tijde voorkomen. Tussen die twee ingrepen dient minimaal drie weken tijd te zitten.

Terug naar boven

Resultaat, 10 dagen na eerste ingreep

Een pijnlijk plekje in de vinger, op een van de plaatsen waar ik geprikt ben en met de naald "gesneden", bleef vijf dagen lang na de behandeling bestaan en dat alleen wanneer ik erop drukte. Maar dat is nu verdwenen.

Maandenlang vóór de ingreep had ik ook last van pijn in en rondom mijn polsspieren. De middelvinger kon ik steeds minder gebruiken. Die andere vingerspieren lieten dat in en rondom de pols merken door té vaak een pijnlijk explosieve "knal" door hand- en armspieren te schieten. Alsof ik een polsspier verrekte. Ik noemde het maar even een 'zwakke pols'. Die pijn was 2 dagen na de ingreep verdwenen. Ook een heerlijk voordeel.
 

Nu, 10 dagen na de behandeling, heb ik alleen nog een "zenuwtrekje" in mijn middelvinger wanneer ik mijn arm ver uitstrek. Ik ervaar het zelf niet als pijn.
Het is een interessant verschijnsel, net als het tintelen van je hand wanneer  je een tijdje op je arm gelegen hebt en die "slaapt". Het is voor mij een signaal om de strekoefening vaak te doen en de spier in mijn vinger te trainen; ruim anderhalf jaar heeft dat spiertje weinig te doen gehad!

Dr. Marijke Ramaekers heeft mij, na het lezen van dit betoog,
over dit "zenuwtrekje" bericht:
"Wat dat zenuwtrekje betreft: dit komt waarschijnlijk door het aanprikken  van de zenuw gedurende de ingreep. Dit zal volledig verdwijnen (3 weken tot 3 maanden). Doordat u mij tijdig kan verwittigen (daar de verdoving gedoseerd wordt), snij ik de zenuw niet door. Dit zenuwtrekje is zeker niet de regel bij iedere Naaldaponeurotomie, maar komt af en toe voor."
 

Nu, 10 dagen na de ingreep is de bobbel in mijn handpalm al veel kleiner en is alleen het gaatje van de eerste verdoving te zien

Terug naar boven

Resultaat, 4 weken na eerste ingreep
Vóór de ingreep had ik een harde, uit-stekende bobbel in het centrum van mijn handpalm en die bobbel was altijd gevoelig bij aanraking en druk. Nu, vier weken later, is ie platter. Aanraking en druk op die plek voelt prettig aan. Ik heb gisteren in een speeltuin ook weer eens heerlijk "uitgehangen" aan een rekstok.

Ik strek veel en vind dat ook prettig. Mijn middelvinger is niet krommer geworden maar wel soms even iets dikker. Van het strekken ook? Ik heb 3 keer het idee gehad dat er iets rommelde in mijn hand, zowel links als rechts: zo, van "we op deze ingreep reageren".

Terug naar boven

Toestand, 6 weken na eerste ingreep

Mijn hand voelt nog wel soepel. Toch lijkt het er op, nu nog zonder te meten of te fotograferen, dat mijn vinger weer kromtrekt: het derde kootje van mijn middelvinger lijkt wat gezwollen aan de zijde handpalm; de streng aldaar is hard en dikker, sinds 5 dagen. Ik strek en plaats mijn hand vlak op tafel en probeer de elleboog van mijn arm boven het polsgewricht gebogen te krijgen, iets wat na de naaldaponeurotomische ingreep weer goed lukte. En dat lijkt ineens wat minder soepel te gaan dan 4 weken geleden. Heb ik teveel gerekt, heb ik het rekken niet rustig genoeg opgebouwd? Of neemt het fibreuze weefsel "wraak"? Ik weet het (nog) niet..

Terug naar boven

Figuur 5: vóór de eerste behandeling
 

 Figuur 6: 5 dagen ná eerste behandeling 
 

Vergoeding via zorgverzekering

Voor Agis Verzekeringen moet je huisarts namens jou deze behandeling van tevoren schriftelijk aanvragen bij de AFDELING BUITENLAND, TEAM GBN. Pas na goedkeuring bestaat zekerheid over terugbetaling voor deze buitenlandse ingreep. De vergoeding wordt volgens Agis "berekend op grond van de Nederlandse vergoedingsnormen m.b.t. deze soort behandeling".

Agis bericht op 22 juni 2006 dat het gehele bedrag vergoed wordt.

Terug naar boven

Tweede behandeling op 31 juli 2006

Zes weken na de eerste ingreep op 14 februari 2006 voelde mijn hand nog wel soepel, maar bemerkte ik al veranderingen binnenin: het derde kootje van mijn middelvinger dat toen al leek te zwellen heeft een dikke harde streng gekregen. De vinger staat weer krommer, alhoewel nog net niet zo krom als voor de eerste behandeling. Zie de foto's hieronder, gemaakt 4 dagen vóór de tweede behandeling met de naald.

Figuur 7 a - b - c : mijn hand op 27 juli 2006, 4 dagen vóór tweede behandeling 

Resultaat, 5 dagen na tweede ingreep

Na de ingreep kreeg de vinger een steunverband. Na vier dagen heb ik dat verband verwijderd. Zie voor het prachtige resultaat de foto's hieronder, gemaakt 5 dagen na de tweede behandeling met de naald.

Figuur 8 a - b - c :  mijn hand op 4 augustus 2006, 5 dagen na tweede behandeling 

Fraai, maar nog niet helemaal recht. Op de plek waar Dr. Ramaekers had moeten prikken om de vinger geheel recht te krijgen, daar liep de zenuw en kon de naald dus niet gebruikt worden. Omdat er echter nog "speling in het gewricht zit", kan met rekken en strekken een nog betere stand bereikt worden. Zie de foto's van de hand op 8 augustus, hieronder in de volgende alinea.

Terug naar boven

Resultaat, 9 dagen na tweede ingreep, na oefeningen en spalken

In afwachting van een goede spalk maak ik gebruik van een eigengemaakt exemplaar, dat heel aardig voldoet en makkelijk aan en af is te doen. En de hele dag door ben ik van tijd tot tijd aan het rekken en strekken, want de vingerspieren hebben de neiging om in de oude positie terug te willen. Nu, 9 dagen na de ingreep, is dat terugbuigen gelukkig minder pijnlijk dan de eerste dagen na de ingreep, toen de vingergewrichten nog beurs waren van de "manuele tractie".
 

Figuur 9 a - b - c :  mijn hand op 8 augustus 2006, 9 dagen na tweede behandeling,
meteen na oefeningen en gebruik van voorlopige spalk

Een dag later, op 9 augustus (10 dagen na de tweede behandeling) krijg ik mijn goede "officiële spalk" aangemeten van lichtgewicht thermoplastisch materiaal. Die is speciaal bedoeld voor de nacht, om het slapen met "gesloten handen" te voorkomen. Dr. Ramaekers adviseerde deze "nachtspalk" 6 weken lang te gebruiken.

Figuur 10: mijn hand vóór spalken en rekken   Figuur 11: mijn hand na spalken en rekken
 

Terug naar boven

Ontwikkelingen in 2007 en 2008
 

In januari 2007, bijna zes maanden na de laatste behandeling van mijn linkermiddelvinger bij mevrouw Ramaekers, voel ik voor het eerst weer bepaalde activiteit in dezelfde vinger. Onmiskenbaar. Hier volgen wat dagboekfragmentjes met taalgebruik uit die tijd.

• Dinsdag 16 januari 2007
  Vandaag voelde ik het trekken in mijn Dupuytren-hand zoals ik het lang niet gevoeld had. De vinger lijkt ook stijver en iets krommer te staan. Ik heb mijn oude eigengemaakte spalk er maar weer eens opgezet.
   

• Zaterdag 17 februari 2007
  Ja, nu is duidelijk een nieuw knobbeltje te zien van Dupuytren in mijn reeds eerder aangetaste vinger. Ook staat de vinger ietsje krommer dan op de foto’s van vijf dagen na de tweede operatie. Maar toen was ik wel veel met die spalkjes bezig…
   

• Maandag 6 maart 2007
  Met de vinger van dupuytren gaat het niet goed. Hij begint nu echt een klein beetje krom te trekken. Als ik mijn hand op tafel leg en er boven op druk zetten, dus mijn pols in een hoek van 90 graden, dan trekt het weer in mijn palm. De bobbel is gekomen op het laatste kootje (bij de nagel), vanaf de binnenkant gezien links.
   

• Dinsdag 10 april 2007
  Mijn Dupuytren-vinger gaat echt lekker trekken en krommer staan. Gestaag maar met de week duidelijker zichtbaar. Op 16 januari 2007 merkte ik het voor het eerst dat er weer D-groei was.
   

• Donderdag 3 mei 2007
  Oei: Dupuytren! Wanneer ik nu mijn linkerhand plat op tafel leg en mijn arm er recht erboven plaats en dan op mijn hand steun - nog altijd is een hoek van 90 graden - , dan trekt het nu behoorlijk binnenin mijn hand! Het is duidelijk dat de vinger steeds krommer trekt, deze week is het goed te zien dat ie verder kromt staat dan een week geleden. Dat wordt weer een nieuwe ingreep. Gaan we naar 1 ingreep per jaar???
  Is het niet opvallend dat de vinger in januari begon te trekken, was dat niet 2 jaar geleden niet ook zo?

Figuur 12 a - b : mijn hand op 10 oktober 2007

In oktober 2007 heb ik mevrouw Ramaekers gemaild en om advies gevraagd. Helaas kan ik die mail niet meer vinden... Ik herinner dat zij vroeg of ik er echt last van had. En zij stelde, zo meen ik begrepen te hebben, dat elke nieuwe ingreep de kans op het terugkeren van het fenomeen groter maakt. Of dat waar is, ik zou dat nog even bij haar moeten navragen.

In de maanden oktober, november en december 2007 leek de activiteit gestopt.
In januari 2008 begon (is het toeval dat vergroeiingsactiviteit steeds in de maand januari plaatsvindt?) de activiteit in de vinger weer. En nu lijkt de kromtrekking krachtiger en sneller te zijn...

Figuur 13 a - b - c
mijn hand op 15 februari 2008
 

   

Toch is de vinger nog niet zo krom als in de stand die er was vlak vóór de tweede ingreep in 2006 (zie figuur 7 a - b - c).

We wachten de komende ontwikkelingen af...
 

Kijk ook op: www.dupuytren.be

Terug naar boven